Vesti

Ples novljanskih maturanata sa Evropom

Trg Nikole Đurkovića u Herceg Novom danas je bio u bojama mimoze, ispunjen maturantima SMŠ “Ivan Goran Kovačić” koji su po dvanaesti put sa vršnjacima iz gradova širom Evrope zaigrali sinhronizovani maturski ples Quadrille. U zelenim i žutim majicama u čast 50. Praznika mimoze, i sa crvenim kišobranima, hercegnovski maturanati su koreografijom koju je vodila Ana Ercegović otpočeli sa proslavljanjem kraja srednjoškolskog obrazovanja. Njih 220, podijeljenih u 55 četvorki zaplesali su uz Štrausovu kompoziciju “Slijepi miš” i zajedno sa vršnjacima širom Evrope, u okviru projekta “Evropa pleše” još jednom pokušali da obore Ginisov rekord u sinhronom plesu. SMŠ “Ivan Goran Kovačić” je od 16. maja 2008. godine deo ovog lepog događaja kojem se raduju jednako maturanti i građani Herceg Novog. Te godine oboren je Ginisov rekord, kao i 2011. kada je bilo preko 33 000 plesača. Do sada je u ovoj manifestaciji učestvovalo oko 400 000 maturanata iz više od 100 evropskih gradova. Celu vest možete pročitati na https://radiojadran.com/ples-bokeljskih-i-budvanskih-maturanata-sa-evropom

Dr Svetozar Živojnović

Kada pomenemo Igalo, prva asocijacija je Institut “Dr. Simo Milošević” koji se nalazi u ovom gradu. U vreme njegovog nastanka, teško da je bilo ko od tadašnjih stanovnika Igala mogao poverovati da je moguće u takvim uslovima razviti jedno Evropsko lečilište koje će posećivati ljudi iz svih država sveta i koje će upošljavati i školovati na stotine ljudi i biti ponos zdravstva tadašnje SFRJ. Postojao je jedan čovek koji je zahvaljujući svojoj upornosti i jasnoj viziji bio istrajan da posao koji je započeo u teškim uslovima dovede do kraja bez obzira na lične žrtve koje mora da podnese na tom putu. Taj čovek je bio dr Svetozar Živojinović jedan skromni lekar poreklom iz Sombora , a srcem Novljanin. Vizionarski pogled Dr Svetozara Živojnovića počinje njegovim dolaskom u Herceg Novi u proljeće 1934. godine na mesto lekara Državnog dispanzera za tuberkulozu, gde istovremeno radi i kao lekar opšte prakse. Njegova supruga, po majci Novljanka, dr Milena Bubalo-Živojnović dobija mesto lekara specijaliste oftalmologa u Vojnoj bolnici u Meljinama kod Herceg Novog. Zahvaljujući rodbinskoj vezi dr Milene Bubalo sa Milošem Jankovićem, tadašnjim vlasnikom hotela “Igalo”, dolazi do susreta dr Svetozara Živojnovića sa ostalim stručnjacima i idustrijalcima sa ambicioznom idejom da u Igalu sagrade jedan potpuno novi zdravstveni centar. Na inicijativu dr Dušana Marinovića, tada konzula Kraljevine Jugoslavije u Milanu, vrše se analize lekovitog igalskog blata posredstvom laboratoriuma u Višcu i u Beogradu. Međutim, izbijanjem Drugog svetskog rata 1941. godine sve ove aktivnosti prestaju a dr Živojnović napušta Herceg Novi i odlazi na Cetinje, a potom u Grudu kod Dubrovnika gde obavlja posao lekara opšte prakse. Na predlog Vladimira Marinovića (brata Dušana Marinovića) ministar zdravlja Crne Gore Mato Petrović poziva dr Svetozara Živojnovića da obnovi rad na osnivanju ranije zamišljenog zdravstvenog centra u Igalu. Taj predlog je naišao na odobravanje dr Živojinovića i zvanično se verifikuje odlukom tadašnje Narodne skupštine Crne Gore od 30. avgusta 1949. godine, čime je i zvanično osnovano Zdravstveno klimatsko lečilište u Igalu, pod imenom “Jadransko prirodno lječilište”. Skromno lečilište u to vreme raspolaže malom zgradom od slabog materijala od oko 40m2 i jednom sasvim oronulom šupom za drva. Lečenje u tom periodu je bilo besplatno. Kako je prolazilo vreme i rastao broj pacijenata, nakon brojnih intervencija lečilištu je dodeljena zgrada tada već nacionalizovanog hotela „Igalo”, ranijih vlasnika porodice Janković. Energičnim zalaganjem dr Svetozara Živojnovića, u 1955. godini dograđen je stacionar bivšeg hotela, tako da se tada već raspolagalo sa 105 bolesničkih postelja. Lečilište je u kratkom periodu prešlo put od konvencionalne banje do Zavoda za fizikalnu medicinu i rehabilitaciju što je uslovilo da 15. aprila 1957. godine Savjet za narodno zdravlje Narodne Republike Crne Gore prihvati predlog uprave Lječilišta i isto 1959 godine dobije naziv Zavod za fizikalnu medicinu i rehabilitaciju “Dr Simo Milošević”. Dr Živojnović se posvetio programima dalje izgradnje i organizacije kako Zavoda, tako i samog naselja Igala sa medicinskog i urbanističko-arhitektonskog stanovišta, predviđajući već tada da će se Igalo razviti u zdravstveni centar međunarodnog karaktera kakav je i danas. Dr Svetozar Živojnović umro je u Herceg Novom 4. avgusta 1981. godine. Po svojoj želji skromno je sahranjen kod crkve sv. Stjepana u Sušćepanu. Brojni autori su napisali da danas samo ime jedne ulice na periferiji Igala podsjeća na ovog velikog čovjeka i stvaraoca, ali istina je da je grandiozan kompleks današnjeg Instituta “Dr. Simo Milošević“ svojevrsni spomenik ovom vizionaru i čitavom osoblju koje je postavilo temelje za razvoj jednog ovako uspešnog lečilišta.

Šetalište „Pet Danica”

Apartmani Šćasni nalaze se na početku samog šetališta pet Danica. Šetalište Pet Danica dugo je oko sedam kilometara. Proteže se od Igala do Meljina trasom nekadašnje pruge koja ja spajala Herceg Novi sa Dubrovnikom, Sarajevom i Beogradom. Predstavlja jedan od najvećih ukrasa Herceg Novog. Šetalište ime nosi po pet skojevki, seoskih devojaka koje su poginule sa samo 18, 20, 21 godina u Drugom svetskom ratu. Sve su imale samo osnovnu školu završenu, bile su heroji i sve su se zvale – Danica. U Igalu, gde počinje ovo šetalište - zna se da je stecište omladine i onih koji se upravo tako osećaju - muzika je prilagođena njihovom i ovom vremenu, ali svakom turisti pogled se zadrži na vili „Galeb” čije se zatamnjeno belilo mestimično probija kroz raskošno zelenilo drveća, što je nekada omogućavalo mir i odvojenost od sveta Josipu Brozu i njegovim gostima. U neposrednoj blizini sa šetališta može se videti plavi vagon, eksponat davno zaboravljenog „ćire” koji je do 1968. godine povezivao Sarajevo, Dubrovnik i Zeleniku. Ovo šetalište, zapravo, podignuto je na mestu na kome su bile železničke šine. Centralni deo šetališta je Škver, a u neposrednoj blizini je Citadela, porušena tvrđava. Neprimetna pored još dobro stojećeg čuvara Hercegnovskog zaliva tvrdjave Forte Mare noću je osvetljena lampionima. Uz samo šetalište nižu se plaže, male, mahom betonske o koje se razbijaju talasi kristalno čistog mora. Sada se duž ove staze zdravlja, kako je nazvana, može uživati i u rastinju kojeg su sa svih kontinenata vekovima donosili pečalbari napravivši podno Orjena, najveće dinarske planine, svojevrsnu botaničku baštu.

www.000webhost.com